IOPAMIRO 300 50 ML 1 FLAKON

Grubu :   Beşeri İthal İlaç
Alt Grubu :   İEGM Tüm İlaç Fiyat Listesi
Firma :   Gürel İlaç Ticaret A.Ş.
Etkin Madde :  
ATC Kodu :   V08AB04
ATC Açıklaması :   İopamidol
Kamu Kodu :   A03901
Barkodu :   8699564772229
Menşei :  
Fiyatı :   39,43 TL [17.10.2007]
Reçete Tipi :   NORMAL REÇETE
E-Reçete :  
Temin :   İlacınızı sadece eczaneden alınız!
Eş Değer Kodu :  
Durumu : Bu ilaç eczanelerde satıştadır
    
  IOPAMIRO 300  50 ML 1 FLAKON Barkodu

İlaç Prospektüsü

 Ticari Sunum Şekli ve Ambalaj İçeriği

IOPAMIRO 300
10 ml ampul (6.12 g iopamidol içerir) 1 ve 5 ampullük ambalajlarda.
30 ml şişe (18.37 g iopamidol içerir) 1 şişelik ambalajlarda.
50 ml şişe (30.62 g iopamidol içerir) 1 şişelik ambalajlarda.
100 ml şişe (61.2 g iopamidol içerir) 1 şişelik ambalajlarda.
200 ml şişe (122.48 g iopamidol içerir) 1 şişelik ambalajlarda.

 Farmasötik Şekli

Ampul ve şişe

 Formülü

100 ml solüsyon içinde;

IOPAMIRO

Iopamidol

Trometamol

Kalsiyum disodyum EDTA (2H2O)

HCl (%32)

pH: 6.9-7.1 için yaklaşık

İnjeksiyonluk

su (k.m.)

150

30.6 g

100 mg

16.4 mg

100 mg

100 ml

200

40.8 g

100 mg

22 mg

100 mg

100 ml

300

61.2 g

100 mg

33 mg

100 mg

100 ml

370

75.5 g

100 mg

41 mg

100 mg

100 ml

 Farmakodinamik özellikler

IOPAMIRO, noniyonik bileşikler türünden yeni bir kontrast madde olup bizzat moleküler yapısında bulunan hidrofilik gruplar sebebiyle suda erir. Bu yeni sınıf kontrast madde, radyolojik muayenelerde günümüzde kullanılmakta olan ve ancak sodyum ve (veya) meglumin ile tuz haline getirilmiş molekülleri eriyebilir olan radyoopak maddelerden önemli derecede farklıdır. Bu radyoopak müstahzarlar oldukça iyi tolere edilmekle beraber, sudaki eriyikleri tabiatları icabı yüksek osmolariteye sahiptirler ve bu tatbikten sonra ortaya çıkabilen birçok yan etkinin sebebidir. Noniyonik kontrastların bulunması; genel toksisitenin aşikar azalması ile birlikte lokal ve doku toleransının, insan vücudunun damar endoteli ve merkezi sinir sistemi gibi çok hassas yapılarında bile önemli derecede düzelmesini sağlamıştır.

Müstahzar, 4 farklı yoğunlukta önceden hazırlanmış solüsyonlar halinde mevcuttur ve aşağıda gösterilen fiziki özelliklere haizdir.

 

Konsantrasyonlar

 

Viskozite

m Pa.s

Nispi

Dansite

mg/ml d204

30°C’ta Osmometrik

değerler

 

pH

İyod

mg/ml

Iopamidol

g/100 ml

 

20°C

 

37°C

 

20°C

Osmolalite

(osmol. kg-1)

Osmotik

basınç

(atm)

 

150

30.6

2.3

1.5

1.17

0.342

8.7

7±0.5

200

40.8

3.3

2.0

1.22

0.413

10.5

7±0.5

300

61.2

8.8

4.7

1.33

0.616

15.7

 Farmakokinetik özellikler

-

 Endikasyonlar

  • NÖRORADYOLOJİ: Myelografi, sisternografi ve ventrikülografi,
  • ANJİYOGRAFİ: Serebral arteriografi, koroner arteriografi, torasik aortografi, abdominal aortografi, anjiyokardiografi, selektif visseral arteriografi, periferik arteriografi, venografi, digital sabstrakşın anjiyografi (DSA), serebral arterlerin DSA’sı periferik arterlerin DSA’sı, abdominal arterlerin DSA’sı.
  • ÜROGRAFİ: İntravenöz ürografi.
  • CT SKANNING’de kontrast artırma.
  • MAFSAL GRAFİSİ, FİSTÜLOGRAFİ.

IOPAMIRO 150 pediatrik radyolojide ve digital sabstrakşın anjiyografide kullanılır.

 Kontraendikasyonlar

Waldenström makroglobulinemisi, mültiple myeloma, ciddi karaciğer ve böbrek hastalıklarındaki muhtemel istisnalar dışında IOPAMIRO kullanımı için belirli veya mutlak bir kontrendikasyon yoktur.

 Uyarılar/Önlemler

GENEL UYARILAR
Organik iyod bileşiklerinin kullanılması istenmeyen yan etkilere ve ilaç şoku veya anaflaksi belirtilerine sebep olabilir. Belirtiler bulantı, kusma, yaygın eritem, genel sıcaklık hissi, baş ağrısı, nezle, larinks ödemi, ateş, terleme, asteni, baş dönmesi, solukluk, dispne ve orta derecede hipotansiyondur. Muhtelif döküntüler veya yaygın kabarcık şeklinde cilt reaksiyonu olabilir. Kardiovasküler sistemle ilgili periferik vazodilatasyon ile aşikar hipotansiyon, taşikardi, dispne, ajitasyon, siyanoz ve şuur kaybı gibi acil tedaviyi gerektiren daha ciddi reaksiyonlar görülebilir. Bu sebeplerle organik iyodlu kontrastların kullanılması, kardiovasküler, üriner veya hepatobilier sistemde mevcut patolojiye özel dikkat gösterilerek tespit edilen hastanın klinik durumunun, teşhis yönteminin uygulanmasını kesin olarak gerektirdiği vakalarla sınırlandırılmalıdır. Özellikle kardioanjiyografik muameleler için kontrast madde sadece acil yoğun bakım ekibi bulunan hastane veya klinikte ve uygun kimseler tarafından kullanılmalıdır. İyodlu kontrast madde kullanımını gerektiren, daha genel diğer teşhis prosedürlerinin yapıldığı devlet kuruluşları ve özel muayenehanelerde böyle muayene yapılırken bir kaza anında her zaman bütün alet ve ilaçların bulundurulması gerektiğini tecrübeler göstermiştir; ambu balon, oksijen tüpü, antihistaminikler, vazopressör ilaçlar, kortizon ve benzerleri. İntrakardiyak veya koroner arteriografi sırasında seyrek olarak ventriküler aritmi meydana gelebilir. Kontrast madde solüsyonuna diğer ilaçları kesinlikle karıştırmayınız. Küçük çocukların ve emzikte bebeklerin muayenesinde hipertonik kontrast solüsyonu tatbik etmeden önce sıvı alımını kısıtlamayınız; keza herhangi bir su ve elektrolit dengesizliği varsa düzeltiniz. Radyoaktif iyod cihazı ile tiroid muayenesi için programlanmış hastalarda iyodlu kontrast madde verilmesinden sonra, böbrekler yoluyla elimine edilinceye kadar tiroid bezinden iyod alımının günlerce (bazen iki haftaya kadar) azalabileceği hatırlanmalıdır. İlaç, hipertiroidizmli hastalarda dikkatle kullanılmalıdır. IOPAMIRO solüsyonunu kuvvetli ışıktan koruyunuz. İstisnai olarak IOPAMIRO solüsyonunda kristalizasyon olayı olabilir. Böyle bir olaya kabın hatalı olması veya zedelenmesinin sebep olduğu ispat edilmiştir ve bu sebepten bu halde ilaç kullanılmamalıdır. Şişe bir defa açılınca derhal kullanılmalıdır. Kontrast maddenin artan kısmı mutlaka atılmalıdır.

GEBELİK VE LAKTASYONDA KULLANIMI
IOPAMIRO hamile bayanlarda yalnızca prosedürün doktor tarafından gerekli görüldüğü durumlarda kullanılmalıdır.

ARAÇ VE MAKİNE KULLANMA ÜZERİNDEKİ ETKİSİ
IOPAMIRO’nun araç ve makine kullanma üzerindeki etkisi bilinmemektedir.

NÖRORADYOLOJİDE
Beyin omurilik sıvısı blokajı halinde tatbik edilen kontrast solüsyonun mümkün olduğu kadar çoğunu geri alınız. Organik iyod kontrastların kullanılması (IOPAMIRO dahil) epilepsi hikayesi olan hastalar için kontrendike olabilir. Keza beyin omurilik sıvısında kan bulunması IOPAMIRO kullanılması için kontrendikasyondur; böyle vakalarda operatör hasta için muhtemel tehlikeye karşılık, teşhis işlemine olan ihtiyacı dikkatle değerlendirmelidir. Antikonvülsan ilaçla tedavi edilen hastalar, prosedürden önce ve sonra bu tedaviye mutlaka devam etmelidir. Muayene esnasında konvülsiyon husule gelirse i.v. diazepam veya sodyum fenobarbital yapılır. Konvülsiyon eşiğini düşürdüklerinden dolayı nöroleptiklerden kesinlikle kaçınılmalıdır. Aynı sakınca analjezikler, antiemetikler, antihistaminikler ve fenotiyazin grubu sedatifler için de geçerlidir. Bu gibi ilaçlarla tedavi kontrast madde tatbikinden en az 48 saat önce durdurulmalı ve 12 saat geçmeden önce de yeniden başlanmamalıdır.

ANJİYOGRAFİDE
Anjiyokardiografik tetkik yapılan hastalarda sağ kalbin ve pulmoner dolanımın durumuna özellikle dikkat edilmelidir; sağ kalp yetmezliği ve pulmoner hipertansiyon organik iyod solüsyonu enjekte edilince bradikardi ve sistemik hipertansiyonu davet edebilir. Pediatrik röntgenolojide, pulmoner hipertansiyon ve bozulmuş kalp fonksiyonlu siyanotik yeni doğmuşta, sağ kalp odacığına kontrast enjekte edileceği zaman çok dikkatli olunmalıdır. Aortik kavsin muayenesinde enjektör pompasından aortanın brakiosefalik dalına intikal edecek fazla basınç sebebiyle husule gelebilen hipotansiyon, bradikardi ve merkezi sinir sistemi zedelenmesinden kaçınmak için kataterin ucu dikkatle yönlendirilmelidir. Aynı şekilde abdominal aortografide pompadan fazla basınç, böbrek enfarktüsüne, omurilik zedelenmesine, retroperitoneal kanamaya ve bağırsak enfarktüs ve nekrozuna sebep olabilir. Periferik arteriografide IOPAMIRO 370 ilgili kol ve bacakta bazen ağrılı reaksiyona sebep olabilir; bu IOPAMIRO 300 gibi daha hafif solüsyonlarla genellikle olmaz. Netice olarak, noniyonik kontrast maddelerin özelliği normal fizyolojik fonksiyonlara fevkalade az dokunmasıdır. Bunun sonucu olarak noniyonik kontrast maddeler iyonik maddelerden daha az in vitro antikoagulan etkinliğe sahiptir. Damar kataterizasyonu yapacak tıbbi personel bundan haberdar olmalı ve anjiyografik tekniğe ve katater akımına çok dikkat ederek prosedüre bağlı tromboz ve emboli riskini böylece en aza indirmelidir.

 Yan Etkiler/Advers Etkiler

NÖRORADYOLOJİDE
Klinik çalışmalar hastaların büyük çoğunluğunun IOPAMIRO’yu hem genel zararsızlık yönünden ve hem de özellikle merkezi sinir sistemi tahammülü bakımından iyi tolere ettiklerini göstermiştir. Bildirilen yan etkiler içinde baş ağrısı (bazen geç başlar), bulantı, kusma, enjeksiyon tarafında ağrı genellikle hafif ve kısa sürelidir; nadiren veya hakikaten istisnai olarak hastalarda baş dönmesi, ense sertliği, bel ağrısı veya siyatalji husule gelebilir. Siyatalji ekseri evvelce mevcut bir semptomun şiddetlenmesidir. Ateş, birkaç vakada bildirilmiştir. İstisnai vakalarda verilen IOPAMIRO ile adale spazmı veya jeneralize konvülsiyon husule gelebilir, bu bazen tespit edilmiş bir epilepsinin tekrarlanması veya nöroleptik ilaçların kazai aşırı dozuna bağlı olabilir. Çok az vakada geçici mental konfüzyon bildirilmiştir.

ANJİYOGRAFİDE
IOPAMIRO’nun serebral anjiyografi kontrastı olarak kullanımı genellikle hafif ve kısa süreli yan etkilere sebep olabilir. Hastaların çoğu, yüz ve ensede bir sıcaklık hissi bildirirler; bazıları, baş ağrısından şikayet eder. IOPAMIRO verilince oldukça sık görülen kardiovasküler reaksiyon sistemik hipotansiyonla birlikte bradikardidir. Bu reaksiyon geçicidir ve tedaviyi gerektirmez. Hastada evvelce mevcut patolojinin doğrudan komplikasyonu olarak ciddi nörolojik lezyon ortaya çıkabilir. Bu reaksiyonlar muhteliftir ve tonoklonik konvülsiyonlar, afazi, bayılma, geçici görme alanı daralması, hemiparezi ve koma olabilir. Araştırmanın tipi ile ilişkili olarak risk rastlantısı; ileri arterioskleroz, hipertansiyon, kalp yetmezliği, büyük sistemik hastalıklar ve yeni geçirilmiş serebral emboli ve tromboz gibi durumlarda artabilir.

ÜROGRAFİDE
Genel uyarılar paragrafında bahsedilen yan etkiler, intravenöz ürografide ortaya çıkabilir.

ARTROGRAFİ ve FİSTÜLOGRAFİDE
Artrografi ve fistülografi vakalarında bildirilen reaksiyonlar, genellikle mevcut doku enflamasyonuna eklenen tahriş belirtilerine aittir.

BEKLENMEYEN BİR ETKİ GÖRÜLDÜĞÜNDE DOKTORUNUZA BAŞVURUNUZ.

 İlaç etkileşmeleri

Başka ilaçlarla kesinlikle karıştırmayınız.
IOPAMIRO diğer iyodlu kontrast maddelerde olduğu gibi bakır ihtiva eden (örneğin; pirinç) madeni satıhlarla karşılıklı etkileşebilir, bu sebeple ilacın böyle bir satıhla doğrudan temasına sebep olacak teçhizatın kullanılmasından kaçınılmalıdır.
IOPAMIRO, tiroid bezinin iyod alımını iki haftaya kadar azaltabilir.

 Kullanım Şekli ve Dozu

Uygulama yöntemi

EPREX®, intravenöz veya subkutan enjeksiyon yoluyla verilebilir.

Parenteral yoldan verilen herhangi bir ilaç için olduğu gibi, enjeksiyon solüsyonu uygulama öncesinde partikül ve renk değişikliği yönünden incelenmelidir. Çalkalamayın; çalkalama glikoproteini denatüre edebilir ve onu etkisizleştirebilir.

Tek kullanımlık şişe ve şırıngalar içindeki EPREX®, koruyucu içermez. Şişeye tekrar girmeyin veya şırıngayı tekrar kullanmayın. Kullanılmayan kısmı atın.

 

İntravenöz enjeksiyon

EPREX®, total doza bağlı olarak en az bir ile beş dakika içinde verilmelidir.

Tedaviye grip benzeri semptomlarla reaksiyon veren hastalarda daha yavaş bir enjeksiyon tercih edilebilir.

Hemodiyaliz hastalarında, enjeksiyon, hemodiyaliz seansının sonunda fistül iğnesinin içine yapılmalıdır. Boruları yıkamak ve ürünün dolaşıma tatminkar bir şekilde enjeksiyonunu sağlamak için, enjeksiyonun arkasından 10 ml izotonik serum fizyolojik verilmelidir.

EPREX®, intravenöz infüzyonla verilmemeli ya da başka ilaçlarla karıştırılmamalıdır.

 

Subkutan enjeksiyon

Enjeksiyon bölgesi başına uygulanacak maksimum hacim, 1 ml olmalıdır. Daha büyük hacim gerekli olduğunda, birden fazla enjeksiyon bölgesi kullanılmalıdır.

Enjeksiyonlar, ekstremitelere veya ön karın duvarına yapılmalıdır.

 

Kronik böbrek yetmezliği hastaları

EPREX®,  kronik böbrek yetmezliği bulunan hastalarda uygun olan durumlarda intravenöz yolla verilmelidir. İntravenöz erişimin uygun olmadığı hastalarda EPREX®’i subkutan yolla uygulamadan önce PRCA riski dikkate alınmalıdır (“Uyarılar/Önlemler - Saf Kırmızı Hücre Aplazisi” bölümüne bakın).

Hedeflenen hemoglobin konsantrasyonu, erişkinlerde 10-12 g/dl (6,21-7,45 mmol/l); çocuklarda 9,5-11 g/dl (5,90-6,83 mmol/l) arasında olmalıdır.

Kronik böbrek yetmezliği ve klinik olarak belirgin iskemik kalp hastalığı ya da konjestif kalp yetmezliği bulunan hastalarda, idame hemoglobin konsantrasyonu hedef hemoglobin konsantrasyonunun üst sınırını geçmemelidir.

Tedaviden önce ve tedavi sırasında demir durumu değerlendirilmeli ve gerektiğinde demir takviyesi yapılmalıdır. EPREX® ile tedaviye  başlamadan önce, B12 vitamini veya folik asit eksikliği gibi diğer anemi nedenleri ekarte edilmelidir. EPREX® tedavisine yanıt alınamaması durumunda, buna neden olabilecek faktörler araştırılmalıdır. Bunlar arasında, demir, folik asit veya B12 vitamini eksikliği, alüminyum intoksikasyonu, araya giren enfeksiyonlar, inflamatuar ya da travmatik hadiseler, gizli kan kaybı, hemoliz ve herhangi bir nedene bağlı kemik iliği fibrozisi bulunur.

EPREX®, intravenöz veya subkutan yolla verilebilir. Uygulama yolunu değiştirirken başlangıçta aynı doz kullanılmalı, daha sonra, hemoglobini hedef sınırlar içinde tutmak için ayarlanmalıdır. 

Düzeltme fazında, hemoglobin ayda en az 1 g/dl (0,62 mmol/l) artmaz ise EPREX® dozu artırılmalıdır.

Hemoglobinde klinik olarak önemli bir artış, genellikle 2 haftadan daha az bir süre içinde görülmez; bazı hastalarda 6-10 haftaya kadar bir süreye ihtiyaç duyulabilir.

Hedef hemoglobin konsantrasyonuna ulaşıldığında hedef sınırların aşılmasını önlemek amacı ile doz 25 IU/kg/doz azaltılmalıdır. Ayrıca, hemoglobin konsantrasyonu 12 g/dl’yi (7,45 mmol/l) aşarsa tedavi kesilmelidir.

Dozlardan her birinin miktarının azaltılması veya haftalık dozlardan birinin kaldırılması yoluyla doz azaltılabilir.

 

Erişkin hemodiyaliz hastaları

EPREX®, hemodiyaliz hastalarında uygun olan durumlarda intravenöz yolla verilmelidir. İntravenöz erişimin uygun olmadığı hastalarda EPREX®’i subkutan yolla uygulamadan önce PRCA riski dikkate alınmalıdır (“Uyarılar/Önlemler - Saf Kırmızı Hücre Aplazisi” bölümüne bakın).

Tedavi iki fazda yapılır:


Düzeltme fazı

Haftada 3 kez 50 IU/kg.

Gerekli olduğunda hedef hemoglobin konsantrasyonuna (10-12 g/dl [6,21-7,45 mmol/l]) ulaşılıncaya kadar en az dört haftalık aralıklarla haftada üç kez 25 IU/kg’lık artırımlarla doz ayarlaması yapılmalıdır.


İdame fazı

İdame dozu, her bir kronik böbrek yetmezliği hastası için bireyselleştirilmelidir. Önerilen haftalık toplam doz, 75-300 IU/kg arasındadır.

Mevcut veriler, başlangıçtaki hemoglobini < 6 g/dl (< 3,73 mmol/l) olan hastaların başlangıçtaki hemoglobini > 8 g/dl (> 4,97 mmol/l) olan hastalara göre daha yüksek idame dozlarına ihtiyaç duyabileceğini düşündürmektedir.

 

Pediatrik hemodiyaliz hastaları

EPREX®, pediatrik hemodiyaliz hastalarında yalnızca intravenöz yolla verilmelidir (“Uyarılar/Önlemler - Saf Kırmızı Hücre Aplazisi” bölümüne bakın). 

Tedavi iki fazda yapılır:


Düzeltme fazı

İntravenöz yoldan haftada üç kez 50 IU/kg.

Gerekli olduğunda hedef hemoglobin konsantrasyonuna (9,5-11 g/dl [5,90-6,83 mmol/l]) ulaşılıncaya kadar en az dört haftalık aralıklarla haftada 3 kez 25 IU/kg’lık artırımlarla doz ayarlaması yapılmalıdır.


İdame fazı

30 kg’ın altındaki çocuklarda, 30 kg’dan ağır olan çocuk ve erişkinlere kıyasla genellikle daha yüksek idame dozları gerekir. Örneğin, klinik çalışmalarda 6 aylık tedaviden sonra aşağıdaki idame dozları gözlemlenmiştir:

 

Doz (IU/kg haftada 3 kez)

Vücut ağırlığı (kg)

Ortalama

Olağan idame dozu

< 10

100

75-150

10-30

75

60-150

> 30

33

30-100

 

Eldeki veriler, başlangıçtaki hemoglobin düzeyi çok düşük (< 6,8 g/dl [< 4,22 mmol/l]) olan hastalarda, başlangıçtaki hemoglobini daha yüksek (> 6,8 g/dl [> 4,22 mmol/l]) olan hastalara kıyasla daha yüksek idame dozları gerekebileceğini düşündürmektedir.

 

Erişkin periton diyalizi hastaları

EPREX®, periton diyalizi hastalarında uygun olan durumlarda intravenöz yolla verilmelidir. İntravenöz erişimin uygun olmadığı hastalarda EPREX®’i subkutan yolla uygulamadan önce PRCA riski dikkate alınmalıdır (“Uyarılar/Önlemler - Saf Kırmızı Hücre Aplazisi” bölümüne bakın).

Tedavi iki fazda yapılır:


Düzeltme fazı

Haftada iki kez 50 IU/kg.

Gerekli olduğunda hedef hemoglobin konsantrasyonuna (10-12 g/dl [6,21-7,45 mmol/l]) ulaşılıncaya kadar en az dört haftalık aralıklarla haftada iki kez 25 IU/kg’lık artırımlarla doz ayarlaması yapılmalıdır.

İdame fazı

Hedef hemoglobini (10-12 g/dl [6,21-7,45 mmol/l]) devam ettirmek için olağan doz, iki eşit enjeksiyon şeklinde haftada iki kez 25-50 IU/kg arasındadır.

 

Erişkin prediyaliz hastaları (Son dönem böbrek yetersizliği olan erişkin hastalar)

EPREX®, böbrek yetersizliği bulunan ve henüz diyaliz görmeyen hastalarda uygun olan durumlarda intravenöz yolla verilmelidir. İntravenöz erişimin uygun olmadığı hastalarda EPREX®’i subkutan yolla uygulamadan önce PRCA riski dikkate alınmalıdır (“Uyarılar/Önlemler - Saf Kırmızı Hücre Aplazisi” bölümüne bakın).

Tedavi iki fazda yapılır:


Düzeltme fazı

Haftada üç kez 50 IU/kg.

Gerekli olduğunda hedef hemoglobin konsantrasyonuna (10-12 g/dl [6,21-7,45 mmol/l]) ulaşılıncaya kadar en az dört haftalık aralıklarla haftada 3 kez 25 IU/kg’lık artırımlarla doz ayarlaması yapılmalıdır.


İdame fazı

 Doz Aşımı

Doz aşımının tedavisinde bütün hayati fonksiyonların desteklenmesi, hastayı hidrate ederken kontrast maddenin eliminasyonu esastır.

 Saklama Koşulları

Kuvvetli ışıktan koruyunuz, 25°C’nin altındaki oda sıcaklığında, ambalajı içinde ve çocukların ulaşamayacağı bir yerde saklayınız.

 Piyasada mevcut diğer farmasötik dozaj şekilleri

IOPAMIRO 150 50 ml şişe               (15.31 g iopamidol içerir) 1 şişelik ambalajlarda.

IOPAMIRO 150 100 ml şişe             (30.62 g iopamidol içerir) 1 şişelik ambalajlarda.

IOPAMIRO 150 250 ml şişe             (76.55 g iopamidol içerir) 1 şişelik ambalajlarda.

IOPAMIRO 370 10 ml ampul            (7.55 g iopamidol içerir) 1 ve 5 ampullük ambalajlarda.

IOPAMIRO 370 30 ml şişe               (22.66 g iopamidol içerir) 1 şişelik ambalajlarda.

IOPAMIRO 370 50 ml şişe               (37.76 g iopamidol içerir) 1 şişelik ambalajlarda.

IOPAMIRO 370 100 ml şişe             (75.53 g iopamidol içerir) 1 şişelik ambalajlarda.

IOPAMIRO 370 200 ml şişe             (151.05 g iopamidol içerir) 1 şişelik ambalajlarda.